اتلاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اتلاه . [ اِ ] (ع مص ) اتلاه مرض ؛ هلاک کردن بیماری کسی را. (منتهی الارب ). هلاک گردانیدن .
اتلاه . [ اِت ْ ت ِ ] (ع مص ) بیعقل و حیران شدن . (مؤید). سرگشته شدن . ◄ اندوه مند گشتن . ◄ اِتَّلَهَه ُ النبیذ؛ بیخود کرد شراب او را. (منتهی الارب ).