اتیع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اتیع. [ اَ ی َ ] (ع ص ) بر روی درافتاده در حماقت . ◄ مکانی که در پیش آن سراب بیابان باشد. (منتهی الارب ).