اتیپی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اتیپی . [ اِ ی ُ ] (اِخ ) نام قدیم حبشه نزد یونانیان . کشور پادشاهی افریقای شرقی که از جهت مغرب به سودان و مصر و انگلیس و از طرف جنوب به کنیا و از سوی مشرق به اریتره ٔ ایتالیا و جیبوتی و سومالی محدود است . مساحت آن ١١٢٠٤٠٠ هزار گز و دارای دوازده میلیون مردم . وآن کشوری است کوهستانی و فلاحتی و محل پرورش دواب . صادرات آن قهوه، پوست، غلات، چرم و عاج . پایتخت آن آدیس آببا و شهر مهم آن هارار می باشد. زبان آن سامی و شعبه ای از امهاری است . مذهب اهالی مسیحی قبطی است و تاریخ اساطیری آن از تأسیس امپراطوری اتیپی بتوسط منلیک پسر سلیمان و ملکه ٔ سبا و سلسله های مختلفی که خود را از اخلاف آنان پنداشته و بر این مملکت سلطنت کرده اند شروع می شود. در سال ١٨٨٩م . منلیک دوم پادشاه شوآ که نجاشی (امپراطور حبشه ) گردید وحدت آن مملکت را مُستقر کرد و در ١٩٣٠ پسر راس ماکنن بنام هله سلاسیه به امپراطوری انتخاب شد. و رجوع به حبشه شود.