اثاثه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اثاثه . [ اَ ث َ ] (ع مص ) بانبوه شدن موی و نبات و شاخ درخت . (تاج المصادر). ◄ کلان سرین شدن (زن ). (منتهی الارب ).
اثاثه . [ اَ ث َ ] (ع اِ) واحد اثاث . (منتهی الارب ).
اثاثه . [ اُ/اَ ث َ ] (اِخ ) نامی از نامهای عرب از آن جمله نام پدر مسطح صحابی . (منتهی الارب ).