اجرد

اجرد. [ اَ رَ ] (ع ص، اِ) شتری که بعلت جَرَد مبتلاباشد. ◄ نره ٔ ستور، یا عام است . ◄ پشت : رمی علی اجرَدِه ؛ ای ظهره . ◄ بسیار سبقت کننده و درگذرنده . (منتهی الارب ). ◄ مکان اجرد؛ زمین بی نبات . (زوزنی ). جای بی نبات . وکذلک فضاء اجرد. (منتهی الارب ). ج، اجارِد. ◄ رجل اجرد؛ مرد بی موی . آنکه موی بر تن ندارد. ضدّاشعر. خُردموی . (تاج المصادر) (زوزنی ). مؤنث : جَرْداء. ج، جُرد. (منتهی الارب ). ◄ فرس اجرد؛ اسب کوتاه و تنک موی و آن مدحی است اسب را. (منتهی الارب ). اسب بی مو. اسب [ و استر ] نرم موی . ج، جُرد. (زمخشری ). ◄ بی پرز (جامه ). ◄ آزاد. کامل . تمام : یوم اجرد؛ روز تمام . (منتهی الارب ). ◄ اجردان ؛ دو روز یا دو ماه . (منتهی الارب ).

اجرد. [ اَ رَ ] (ع ن تف ) پرخوارتر. اکول تر. ◄ اشأم : اجردُ من الجراد. ♦ امثال : اجرد من جراد . اجرد من صخرة . اجردمن صلعة . (مجمع الأمثال میدانی ).

اجرد. [ اِ رِدد / اِرِ ] (ع اِ) گیاهی است که در بیخ سماروغ روید و بدان بسماروغ پی برند. اِجردّة، یکی آن . (منتهی الارب ).