اجزل

اجزل . [ اَ زَ ] (ع ص ) شتری که دوشش ریش بود.(منتهی الارب ). که سردوشش ریش بود. (تاج المصادر). شتری که کوهانش ریش شود و از آن موضع استخوانش بیرون آید و آن موضع مغاک ماند. مؤنث : جَزْلاء. ج، جُزْل .

اجزل . [ اَ زَ ] (ع ن تف ) جزیل تر. ◄ (ص ) بزرگ و قوی .

اجزل . [ اَ زَ ] (اِخ ) موضعی است در شعر. (معجم البلدان ).