اجله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجله . [ اِ ل َه ْ ] (اِخ ) دهی است به یمامه . (مراصد).
اجله . [ اَ ج ِل ْ ل َ ] (ع ص، اِ) ج ِ جلیل . ◄ (اِ) جج ِ جُل ّ.
اجله . [ اَ ل َه ْ ] (ع ص ) مرد فراخ پیشانی . ◄ آنکه مویش از پیش سررفته باشد. ◄ گاو بی شاخ . (منتهی الارب ).