اجم

اجم . [ اَ ] (ع اِ) هر خانه ٔ چهارگوشه ٔ پهن و هموار.

اجم . [ اَ ج َ ] (ع اِ) نیستانها و بیشه ٔ شیر که مکمن شیران باشد. (شعوری از محمودی ). انبوههای درختان : قلعه خالی کند از خصم زبردست به تیر همچو خالی کند از شیر بشمشیر اجم . فرخی . صد ره فزون دیدم ترا کز قلب لشکر درشدی با گرگ تنها در اجم، با شیر تنها در عرین . فرخی . به روز جنگ چنین باشد و به روز شکار هزبر و ببر برون آرد از میان اجم . فرخی . تیغش بجنگ، پیل برون آرد از حصار تیرش بصید، شیر برون آرد از اجم . فرخی .

اجم . [ اُ ج ُ / اُ ] (اِخ ) قلعه ای است در مدینه .