واژه جو

احاح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

احاح . [ اُ ] (ع اِ) احیح . احیحة. تشنگی . ◄ خشم . (منتهی الارب ). ◄ درد دل که از اندوه پیدا شود. غصه و اندوه . ◄ ناله . (منتهی الارب ).

احاح . [ اُ ] (ع اِ) یا اُحاح !؛ دردا! ای وای !

معنی احاح | واژه جو