واژه جو

احاوص

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

احاوص . [ اَ وِ ] (ع ص، اِ) ج ِ اَحوص . تنگ چشمان .

احاوص . [ اَ وِ ] (اِخ ) عوف و عمر و شریح که از اولاد احوص بن جعفرند.

معنی احاوص | واژه جو