احتتان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

احتتان . [ اِ ت ِ ](ع مص ) نیک مستوی و برابر شدن . (منتهی الارب ). با یکدیگر راست آمدن . (تاج المصادر). نیکو مستوی گردیدن .