احتجاف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

احتجاف . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) رهانیدن کسی را. ◄ ربودن . ◄ احتجاف نفس از؛ خود را بازداشتن از. ◄ احتجاف چیزی ؛ گرد آوردن آن را. (منتهی الارب ).