احتطاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتطاب . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) احتطاب مطر؛ برکندن باران بیخهای درخت را. ◄ حَطْب . هیمه اندوختن . جمع الحطب . (تاج المصادر). هیمه جمع کردن یا هیزم کشیدن برای کسی . (منتهی الارب ). ◄ هیزم ریزه ها خوردن . (در قاموس : رعی دِق َّالحطب ) . ◄ هیزم اندوختن . ◄ احتطاب کسی را در امری ؛ ردیف او گشتن در کاری .