احتیاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتیاص . [ اِ ] (ع مص ) احتیاص رحم ناقه ؛ بسته بودن زهدان او که فحل بر او قادر نشود. بند شدن زهدان که فحل گشنی کردن نتواند. ◄ حزم و هوشیاری و آگاهی در کار. احتیاط.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتیاص . [ اِ ] (ع مص ) احتیاص رحم ناقه ؛ بسته بودن زهدان او که فحل بر او قادر نشود. بند شدن زهدان که فحل گشنی کردن نتواند. ◄ حزم و هوشیاری و آگاهی در کار. احتیاط.