احجارالزیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احجارالزیت . [ اَ رُزْ زَ ] (اِخ ) سنگهاست اندرون مدینه که زیّاتان بر آن اندکی زیت میگذاشتند.
احجارالزیت . [ اَرُزْ زَ ] (اِخ ) محلی است در مدینه نزدیک زوراء و آن موضع نماز استسقاء است، در داخل مدینه . (مراصد).