احجن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احجن . [ اَ ج َ ] (ع ص ) کژ. (زوزنی ). کج :صقرٌ احجن المخالب ؛ چرغی کژچنگال . ◄ کوزپشت . کوژ. (تاج المصادر). قوزپشت . کوز. ◄ کج بینی . خفته بینی . ◄ چیز کج شده . ◄ مرغول و فروهشته موی : شعر احجن . (منتهی الارب ).