احدل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احدل . [ اَ دَ ] (ع ص ) مردی که یک دوش وی افراخته تر باشد از دیگر. (منتهی الارب ). آنکه یک دوشش افراشته تر باشد از دیگر. (تاج المصادر) (زوزنی ). یک دوش بالیده . (مهذب الاسماء). ◄ مردی که کتف و گردن وی بسوی سینه بیرون آمده باشد. (منتهی الارب ). ◄ مرد کژگردن . گردن کج . ◄ یک خایه . ◄ بریک جانب راه رونده . ◄ چپه دست . آنکه با دست چپ بهتر و بیشتر کار کند. ج، حُدل . (منتهی الارب ).
احدل . [ اَدَ ] (اِخ ) نام اسپ ابوذر، و یا صواب به جیم است .
احدل . [ اَ دَ ] (اِخ ) نام سگی .