احدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احدی . [ اُ ح ُ ] (ص نسبی، اِ) هر صحابی که غزوه ٔ اُحد را درک کرده باشد.
احدی . [ اِ دا ] (ع ص، اِ) تأنیث اَحَد. یکی . ◄ اِحدی سبع؛ کاری عظیم دشوار.
احدی . [ اَ ح َ ] (ضمیر مبهم ) هیچ کس . کسی . دیّار. ◄ یکی . یک تن .