احرم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احرم . [ اَ رَ ] (ع ن تف ) حرامتر : و اذا طلبت رضی الأمیر بشربِها و اخذتها فلقد ترکت الأحرما. متنبی .
احرم . [ اَ رَ ] (ع اِ) از اعلام است . (منتهی الارب ).
احرم . [ اَ رَ ] (اِخ ) ابن هبرة الهمدانی . مردی جاهلی و حافظ ذکر او آورده است . (تاج العروس ).