احزم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احزم . [ اَ زَ ](ع ن تف ) حازم تر. بحزم تر. بحزم نزدیک تر : ولکن صدم الشرّ بالشر احزَم . متنبی . ♦ امثال : احزم من حرباء . احزم من سنان . احزم من فرخ العقاب . (مجمع الأمثال میدانی ). ◄ (ص ) زمین درشت و بلند. ◄ اسب کلان حیزوم و تهیگاه برآمده . ◄ سطبرمیان .
احزم . [ اَ زَ ] (اِخ ) نام اسب نبیشه ٔ سلمی .
احزم . [ اَ زَ ] (اِخ ) ابن ذهل . از اولاد سامةبن لوی است و از نسل اوست عبادبن منصور قاضی بصره و عبداﷲ ذوالرمحین یکی از اشراف .