احسان بهشت

احسان بهشت . [ اِ ن ِ ب ِ هَِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) احسان کلی و تمام : جانب میخانه رو، بگذر ز مسجد کاندرو گر بیامرزندت احسان بهشتت می کنند . محمدسعید اشرف (از بهارعجم ). متن و حاشیه از لغت نامه های تألیف هند نقل شده است و با ذوق سلیم ایرانی وفق نمیدهد.