احطاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احطاب . [ اِ ] (ع مص ) هیزم ناک شدن زمین . ◄ اِحطاب ِ کَرْم ؛ هنگام بریدن حَطَب ِ رز رسیدن . (منتهی الارب ). به هیمه آمدن رز. (تاج المصادر). هنگام هرَس ِ مو رسیدن .
احطاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ حَطَب . هیمه ها. هیزم ها.