احمدیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احمدیه . [ اَ م َ دی ی َ / ی ِ ] (ص نسبی، اِ) نوعی است از حلوا.
احمدیه . [ اَ م َ دی ی َ / ی ِ ] (ص نسبی، اِ) نام دیناری که امیر ابوالعباس احمدبن طولون بضرب آن فرمان داد: پس از آن امیر مذکور[ یعنی احمدبن طولون ] در عیار و تخلیص دنانیر جدّ وافی و کمال شدت و مبالغه را بجا آورد تا آنکه معروف و مشهور شد بدینار احمدیّه که طلائی بهتر از طلای دینار او دیده نشده . (رساله ٔ اوزان و مقادیر مقریزی ).
احمدیه . [ اَ م َ دی ی َ ] (اِخ ) صنفی از فرقه ٔ امامیه از مذهب شیعه منسوب به امام آنان احمدبن موسی بن جعفر علیهم السلام . (مفاتیح العلوم خوارزمی ). و رجوع به احمدبن موسی بن جعفربن محمد شود.