احمدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احمدی . [ اَ م َ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه کازرون و بوشهر میان عیسی وند و چغادک در ١١٤١٤٠٠ گزی طهران .
احمدی . [ اَ م َ ] (اِخ ) یکی از قدمای شعرای عثمانی است از مردم کرمیان یا سیواس بزمان یلدرم بایزیدخان . او را منظومه ای است بنام اسکندرنامه که بنام پسر بایزید شاهزاده سلیمان کرده است و او مدح تیمور لنگ نیز گفته و صلات یافته است . (قاموس الاعلام ).
احمدی . [ اَ م َ دی ی ] (اِخ ) موضعی است بظاهر مدینه ٔ سنجار. (مراصدالاطلاع ).