احور

احور. [ اَ وَ ] (ع ص ) سیاه چشم . دارای چشمی مانند چشم آهو تمام سیاه . ◄ آنکه سپیده ٔ چشم وی سخت سپید بود و سیاهی سخت سیاه . (مهذب الاسماء). آنکه سیاهه ٔ چشم او سخت سیاه باشد و سپیده سخت سفید. (زوزنی ). آنکه سیاهی چشم بسیار سیاه و سپیدی چشم بسیار سپید دارد. (وطواط). چشمی سپیده سخت سپید وسیاهه همچنان سخت سیاه . آنکه سیاهه ٔ چشم گرد و مدوردارد و پلکها باریک و گرداگرد آن سپید : مرا عشق آن سلسبیلش گرفت چو عشق پریچهره ٔ احوری . منوچهری . دو گوشت همیشه سوی گنج گاو دو چشمت همیشه سوی احوران . منوچهری . ◄ نیکوچشم . سوادالعین (!). (یاقوت دراحوران ). (معجم البلدان ). ◄ آنکه بدن سخت سپید دارد. ◄ (اِ) عقل . مؤنث : حَوْراء. ج، حور. ◄ (اِخ ) ستاره ای است و گویند مشتری است .

احور. [ اَ وَ ] (ع اِ) از اعلام مردان عرب است .

احور. [ اَ وَ ] (اِخ ) نام مخلافی بیمن . (معجم البلدان ) (مراصدالاطلاع ).