احوص

احوص . [ اَ وَ ] (ع ص ) مرد که دنباله ٔ چشم وی یا دنباله ٔ یک چشم وی تنگ باشد. تنگ چشم . تنگ گوشه ٔچشم . (زوزنی ). آنکه یک چشم تنگتر از دیگری دارد. چشم دوردرافتاده . مؤنث : حَوْصاء. ج، حوص .

احوص . [ اَ وَ ] (ع اِ) از اعلام مردان عرب است . ج، اَحاوص .

احوص . [ اَ وَ ] (اِخ ) ابن جواب مکنی به ابوالجواب . تابعی است .