اخباب

اخباب . [ اِ ] (ع مص ) پویانیدن . (تاج المصادر بیهقی ): اخب ّ فرسه ؛ پویانید اسب خود را و منه قولهم : جأوا مخبین .

اخباب . [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ خُب ّ. ◄ ثوب ٌ اخباب ؛ جامه ٔ پاره پاره . ◄ اخباب الفحث ؛چرب روده ها. ◄ ج ِ خبب . (معجم البلدان ).

اخباب . [ اَ ] (اِخ ) موضعی است قرب مکه . ◄ گفته اند شهری است جنب سوارقیه از دیار بنی سلیم مذکور در شعر عمربن ابی ربیعه . (معجم البلدان ).