اخباث

اخباث . [ اِ ] (ع مص ) یاران خبیث جمع کردن . ◄ فرزندان خبیث زادن . ◄ خبث آموختن . ◄ فاسد گردانیدن . پلید کردن . (زوزنی ). ◄ خداوند پلید گشتن . (زوزنی ). ◄ اخباث قول ؛ سخن پلید گفتن . ◄ بدی مردم گفتن .