اختاجی

اختاجی .[ اَ ] (ترکی، ص مرکب، اِ مرکب ) اَختاچی . آخته چی . اَخته چی . میرآخور. طویله دار. مهتر. ستوربان : و دختر دیگر داشت بیان آغانام، او را به امیر سوتای [ موسوتای ] اختاجی دادند. (جامعالتواریخ رشیدی ). پیل سطوت خسروی کاختاچیان قدرتش زین چو شاه اختران بر پشت شیر نر نهند. ابن یمین . اختاچیان را فرمود که اسبان خاصه را بنظر آورند. (دستورالوزراء ص ١٩٨).

اختاجی . [ اَ ] (اِخ ) امیر ابوبکر پهلوان لشکر شیخ ابواسحاق . و او در ٧٤٨ هَ . ق . در جنگ با امیر مبارزالدین کشته شد.