اختبال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اختبال . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) ثابت نماندن در جائی که پای نهاده است . ◄ اختبال حزن کسی را؛ دیوانه کردن اندوه او را. تباه شدن خرد از اندوه . گم کردن خرد. (زوزنی ). تباه خرد گردانیدن . (تاج المصادر بیهقی ). تخبیل . ◄ ناقص گردانیدن . (زوزنی ). نقصان عضوی کردن . (آنندراج ).