اخترکن

اخترکن . [ اَ ت َ ک َ ] (نف مرکب ) ازجای کننده ٔ اختر : نیزه ای اندر بنان اخترکن و جیحون مضا باره ای در زیر ران هامون بر و گردون سپر. سنائی .