اختلاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اختلاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) گرفتن مال کسی را. ◄ طلاق گرفتن زن برمال . (منتهی الارب ). واخریدن زن، خود را بمهر و جز آن . (آنندراج ). خویشتن بازخریدن زن . (تاج المصادر بیهقی ). خویشتن را واخریدن زن . (زوزنی ). سر خریدن زن .