اخثار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخثار. [ اِ ] (ع مص ) سطبر و جغرات گردانیدن شیر را. کلچانیدن . ◄ اخثار زَبد؛ مسکه را فسرانیدن، یعنی ناگداخته گذاشتن . بناگداختن مسکه . (تاج المصادر بیهقی ). ♦ امثال : مایدری ا یخثر ام یذیب ؛ درباره ٔ کسی گویند که بیرون شد کار نداند و مترددباشد.