اخدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخدار. [ اِ ] (ع مص ) در زیر باران و ابر و باد درآمدن . در باران درشدن . ◄ لازم گرفتن شیر بیشه ٔ خود را. در بیشه شدن شیر. (زوزنی ). ملازم شدن شیر و جز او در موضع خویش . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ پنهان کردن بیشه یا درختستان شیر را. ◄ خوابیده گردانیدن دست و پای . ◄ سست اندام گردانیدن . ◄ مقیم بودن دختر در خِدْر و مرد در جای و اهل خود و باز در آشیان خود. ◄ در جائی اقامت کردن .
اخدار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ خِدر. و ج ِ اخدار، اخادیر است .