اخر

اخر. [ اُ خ َ ] (ع ص، اِ) ج ِ آخر و اخری .

اخر. [ اَ خ ِ ] (ع ص ) مطرود از خیر. در دشنام گویند ابعد اﷲ الاخِر؛ یعنی دور داراد خدا این مطرود دور از خیر را. (منتهی الارب ).

اخر. [ اُ خ ُ ] (ع اِ) پس، ضد قدم . گویند شقه اُخُراً و من اُخُر؛ درید آنرا از پس . و جاء اخراً؛ آمد پس همه . (منتهی الارب ).