اخلاء
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ) [ ع - فا. ] ۱- (مص م.) خالی یافتن. ۲- خالی کردن، در خلوت بردن کسی را. ۳- (مص ل.) خالی شدن، در جای خلوت و بی مزاحم افتادن، خلوت کردن با.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ) [ ع - فا. ] ۱- (مص م.) خالی یافتن. ۲- خالی کردن، در خلوت بردن کسی را. ۳- (مص ل.) خالی شدن، در جای خلوت و بی مزاحم افتادن، خلوت کردن با.