اخل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخل . [ اَ خ َل ل ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از خل ّ. محتاج تر. ◄ (ص ) مردی اخل ّ؛ درویش مفلس .
اخل . [ اَ خ ُل ل ] (ع اِ) ج ِ خَل ّ. راههای نافذ در ریگ یا میان دو ریگ .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخل . [ اَ خ َل ل ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از خل ّ. محتاج تر. ◄ (ص ) مردی اخل ّ؛ درویش مفلس .
اخل . [ اَ خ ُل ل ] (ع اِ) ج ِ خَل ّ. راههای نافذ در ریگ یا میان دو ریگ .