اخیة

اخیة. [ اَ خی ی َ ] (ع اِ) آخیه . میخ آخور. آری ّ. طنابی یا تیری که از دو سوی بر جائی استوار کنند و رسن ستور بر آن بندند. چوبی کج یا رسنی یا دوالی باشد که هر دو طرف آن در دیوار یا در کوه یا در زمین نیک فروبرده شود و میان هر دو حلقه مانندی بیرون باشد و چهارپایه را بدان بندند. (منتهی الارب ). چوب کوتاهی از زیر و بالا در دیوار جای کنند و پیرامون آن باز باشد گذراندن و بستن سر طناب اسب را در اصطبل . حلقه ٔ آهنین بر دیوار نرده برای همین کار. ج، اخایا، اواخی . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). ◄ طناب خیمه . ◄ حرمت . ◄ عهد. بقیة. و رجوع به آخیه شود.

اخیه . [ اَ ی َ ] (ع اِ) آخیه . میخ آخور. آری . طنابی یا تیری که از دو سوی بر جائی استوار کنند و رسن ستور بر آن بندند. ج، اواخی . (مهذب الاسماء). ◄ ج ِ اَخی (اصطلاح فتوت ).