اداهم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اداهم . [ اَ هَِ ] (ع ص، اِ) ج ِ اَدهم . بندها و اسبان سیاه رنگ .
اداهم . [ اَ هَِ ] (اِخ ) محلی است در شعر. (مراصدالاطلاع ). و بکری گوید آن پشته هائی است سیاه رنگ در نجد یا قریب بدان . جمیل گوید: جعلن شمالا ذاالعشیرة کلها و ذات الیمین البرق برق هجین فلما تجاوزن الاداهم فتننی و أسمح للبین المشت قرون . (ضمیمه ٔ معجم البلدان ).