ادب کردن

ادب کردن . [ اَ دَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) تأدیب . (تاج المصادر بیهقی ). تعریک . تنبیه کردن . سیاست کردن . مؤاخذه خلاف و گناهی را : وین دو تن دور نگردند ز بام و در ما نکند هیچکس این بی ادبانرا ادبی . منوچهری . ادب آموز گرْت می باید که زمانه ترا ادب نکند. ؟ (از مقامات حمیدی ). بی محابا همی کند چو خران ادب الکندمان بغیر بزاق . انوری . هرآینه ترا ادب باید کرد. (تجارب السلف ). نه امروز است سودای جنون را ریشه در جانم بچوب گل ادب کردی معلم در دبستانم . صائب . ♦ امثال : سگ را پیش یوز ادب کنند . (امثال و حکم دهخدا).