اذابة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ بِ یا بَ) [ ع. اذابة ] (مص م.)<BR>۱- آب کردن، ذوب کردن، گداختن.<BR>۲- غارت کردن.<BR>۳- نیکو کردن کار خود را.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ بِ یا بَ) [ ع. اذابه ] (مص م.) ۱- آب کردن، ذوب کردن، گداختن. ۲- غارت کردن. ۳- نیکو کردن کار خود را.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اذابة. [ اِ ب َ ] (ع مص ) گداختن (متعدی ). گدازانیدن . (زوزنی ) (منتهی الارب ). آب کردن . ◄ غارت کردن . (منتهی الارب ). ◄ اذابه ٔ امر خویش ؛ نیکو کردن کار خود را. (منتهی الارب ).