اذربیجان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اذربیجان . [ اَ رَ ] (اِخ ) یاقوت در معجم البلدان و مبرد در کامل آنرا بفتح اول و سکون دوم و فتح سوم بر وزن عندلیبان خوانده اند. شماخ گوید: تذکرتها وهناً و قدحال دونها قری أذربیجان المسالح والحال . و هم یاقوت گوید: و روی عن المهلب و لااعرف المهلب هذا، آذربیجان بمدالهمزة وسکون الذال فیلتقی ساکنان و کسرالراء ثم یاء ساکنة و باء موحدة مفتوحة و جیم و الف و نون ... قال النحویون النسبة الیه أذری بالتحریک و قیل أذری بسکون الذال لأنه عندهم مرکب من أذر و بیجان فالنسبة الی الشطر الاول و قیل أذربی . کل قد جاء. (معجم البلدان ). رجوع به آذربایجان و معجم البلدان و ضمیمه ٔ آن و تاریخ الحکمای قفطی ص ٢٠٩ س ١٠ و ص ٢٣٨ س ١٧ شود.