اذلق

اذلق . [ اَ ل َ ] (ع ص ) تیز چنانکه زبان وسنان . زبان تیز. (منتهی الارب ). سنان تیز. (منتهی الارب ). ◄ (ن تف ) تیزتر: هذا اذلق من هذا؛ ای احد منه . (معجم البلدان در ماده ٔ اذلق ). ج، ذُلق .

اذلق . [ اَ ل َ ] (اِخ ) بقول خارزنجی حُفرٌ اخادید. (معجم البلدان )؛ یعنی مغاکها و گوها و گودالهائی است .