اذهاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اذهاب . [ اِ ](ع مص ) بردن . (تاج المصادر بیهقی ). ببردن . بُردن کسی را. ◄ دور گردانیدن او را. (منتهی الارب ). ◄ بُبر کردن . (؟) (زوزنی ). ◄ زراندود کردن . (تاج المصادر بیهقی ). زراندود کردن از بیرون . (غیاث ). ◄ روان کردن . (غیاث ).
اذهاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ ذَهَب . زرها. ◄ زرده های تخم مرغ . ◄ پیمانه های خاص اهل یَمن . ج، اَذاهِب، اذاهیب .