اذوذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اذوذ. [ اَ ] (ع ص ) برّان . بسیار برنده . ♦ سیف اذوذ ؛ شمشیر بران . ♦ شفره ٔ اذوذ ؛ کارد بران .