اذکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذکر؛ یاد کردنها، وردها، دعاها.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذکر؛ یاد کردنها، وردها، دعاها.
( اِ) [ ع. ] (مص م.) ۱- دعا خواندن. ۲- یاد کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اذکار. [ اِ ] (ع مص ) یاد دادن کسی را. (منتهی الارب ). با یاد دادن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ اذکار مراءة؛ پسر زادن زن . (منتهی الارب ). پسر زائیدن او. پسر زادن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). ♦ اذکرت ِ و ایسرت ِ ؛ دعائیست که آبستنان را گویند. پسر زای ! و آسان زای !
اذکار. [ اِذْ ذِ ] (ع مص ) اذکار چیزی ؛ یادکردن آن را. گذشته ها یاد کردن . (مؤید الفضلاء). ادّکار. استذکار. تذکر. ذکر. ◄ بیاد آوردن . تذکیر. با یاد آوردن . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ).
اذکار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ ذِکر. یادکردنیها. اوراد.