اذکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اذکی . [ اَ کا ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از ذکو. زیرک تر. (وطواط) (غیاث اللغات ). تیزخاطرتر: هو ارشح فؤاداً؛ ای اذکی . (منتهی الارب ). ◄ طیب اذکی ؛ بوی خوش تیز و قوی بوی . (منتهی الارب ): و کلما کان لونه اشبع و طعمه اظهر و رائحته اذکی فهو اقوی فی بابه . (کتاب دوم قانون ص ١٥٢ س ١٨). ♦ امثال : اذکی من المسک الأصهب بالعنبر الأشهب . اذکی من الورد . ◄ پاک تر. پاکیزه تر.