اذیت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اذیت . [ اَ ذی ی َ ] (ع مص، اِمص ) آزار. (غیاث اللغات ). ستوهی . (دستوراللغة). رنج . (غیاث اللغات ). کربت . کرب . زحمت . کدّ. تعب . عنا. محنت . شکنجه . عذاب . رنجه شدن . ♦ اذیت کردن، و اذیت دادن ؛ آزار کردن . آزردن . تصدیع دادن . عذاب دادن . معذب داشتن . تعذیب . لَسع. (منتهی الارب ). ایذاء. رنجه داشتن . ◄ آزار کردن . رنجه کردن . آزردن . رنجانیدن . (مؤید الفضلاء):٥ که دست تطاول بمال رعیت دراز کرده بود و جور و اذیت آغاز نهاده . (گلستان ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

آزار، آزردن، ایذاء، ایذاء، تاذی، تصدیع، تعب، تعذیب، جفا، رنج، رنجه، زجر، زحمت، ستوهی، شکنجه، عذاب، عنا، محنت، مزاحمت