ارتفاع‌یاب

ارتفاع یاب .[ اِ ت ِ ] (اِ مرکب ) سدس فخری . آلتی که بدان فاصله ٔ زاویه ٔ ستارگان و ارتفاع آن را بر فراز افق اندازه کنند و ابوحامد محمود خجندی مهندس ایرانی این آلت را برای فخرالدوله ٔ دیلمی نخستین بار وضع کرد. ◄ و امروز تئودولیت را نیز ارتفاع یاب گویند.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی