ارتمام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتمام . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) ارتمام بهیمه ؛ گرفتن ستورچوبها را بدهن خود و خوردن آن . (منتهی الارب ). ◄ خوردن . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ ارتمام فصیل ؛ تازه کوهان آوردن کره شتر.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتمام . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) ارتمام بهیمه ؛ گرفتن ستورچوبها را بدهن خود و خوردن آن . (منتهی الارب ). ◄ خوردن . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ ارتمام فصیل ؛ تازه کوهان آوردن کره شتر.